(Tekst: Marco Stoovelaar; Foto's: Henk Seppen & Marco Stoovelaar)
IN MEMORIAM
...Sidney de Jong...
(1979 - 2026)
(© Foto: Henk Seppen) |
 Nederlands Team Coach en legendarisch speler Sidney de Jong plotseling overleden
English
 ALMERE -
De Nederlandse honkbalwereld is in shock en rouw na het nieuws dat Nederlands Honkbal Team Coach en voormalig international Sidney de Jong onverwacht is overleden in zijn woonplaats Almere op woensdag 7 januari, op de veel te jonge leeftijd van 46 jaar.
Donderdag maakte de Koninklijke Nederlandse Honkbal- en Softbal Bond (KNBSB) het overlijden van Sidney bekend via sociale media.
''Het vreselijke nieuws heeft ons bereikt dat Sidney de Jong deze week plotseling is overleden.
We zijn nog steeds sprakeloos.
Rust in vrede, captain.''
Op woensdagavond 14 januari wordt van 19:30-21:00 uur een herdenkingsdienst voor Sidney de Jong georganiseerd in de indoorhal van Amsterdam Pirates op het Loek Loevendie Ballpark.
Op donderdag 15 januari neemt de familie in besloten kring afscheid van Sidney.
Als catcher speelde Sidney de Jong vijftien seizoenen in de Hoofdklasse (1998-2011) voor Amsterdam Pirates (1998-2000), Kinheim (2001-2002), HCAW (2003-2006) en opnieuw Amsterdam Pirates (2007-2012), waar hij in 2013 Hoofd Coach was.
In 2008 en 2011 werd Sidney landskampioen met Pirates.
In 1998 maakte Sidney zijn debuut in het Nederlands Team tijdens een trainingskamp in Arizona (VS).
Twee jaar later maakte hij zijn internationale debuut en van 2002 tot en met 2011 was hij een vaste waarde in het Oranje-team, waarvan hij aanvoerder werd en waarmee hij in 2011 de wereldtitel veroverde.
Daarmee schreef het team sportgeschiedenis.
Sidney ontving hiervoor een Koninklijke Onderscheiding, net zoals alle andere spelers, coaches en stafleden.
Allen werden ook benoemd tot Erelid van de Koninklijke Nederlandse Honkbal- en Softbal Bond (KNBSB).
Sidney werd gekozen tot Sportman van het Jaar in zijn woonplaats Almere.
In dertien jaar als speler in de Nationale Ploeg (1998; 2000-2011) speelde Sidney in 203 interlandwedstrijden.
In 2014 werd Sidney lid van de technische staf van het Nationale Kingdom of the Netherlands Team en is dat sindsdien gebleven.
Sinds 2017 was hij ook Manager van het Nederlands U23-Team.
Overall kon Sidney twaalfmaal een Europese titel vieren, vier als speler van het Nederlands Team, vijf als Coach van de Nationale Ploeg en drie als Manager van het U23 Team.
...Sidney de Jong speelde negen seizoenen...
...voor Amsterdam Pirates...
(© Foto: Henk Seppen) |
Sidney de Jong werd geboren op 14 april 1979 in Amsterdam.
Daar begon hij zijn honkbalcarrière bij OVVO.
Als jeugdspeler stapte hij over naar Amsterdam Pirates, waar hij in 1997 zijn debuut maakte in het eerste team, dat toen in de Overgangsklasse speelde, kampioen werd en terugkeerde naar de Hoofdklasse.
Het jaar daarop maakte Sidney zijn debuut in de hoogste afdeling, waarin hij toen 40 wedstrijden speelde en een slaggemiddelde van .450 behaalde.
Vanaf 2000 studeerde en speelde Sidney een aantal seizoenen aan het College of South Idaho in Twin Falls, Idaho (USA).
De Jong, die catcher en soms eerste honkman/designated hitter was, verliet Amsterdam na het seizoen van 2000 om voor Kinheim te spelen, waar hij twee seizoenen actief was.
Daarna speelde hij voor HCAW van 2003 tot 2006, voordat hij terugkeerde naar Amsterdam, waar hij sinds 2007 speelde en na het seizoen 2012 afscheid nam.
In zijn loopbaan werd De Jong zevenmaal Beste Slagman van zijn team.
In acht van zijn laatste negen seizoenen behaalde hij 40 of meer honkslagen.
Hij had een slaggemiddelde van .300 of hoger in 14 van zijn 15 seizoenen in de Hoofdklasse.
Tijdens zijn internationale loopbaan nam Sidney de Jong deel aan meer dan 30 grote evenementen, waaronder de Olympische Spelen van 2004 (Athene, Griekenland) en 2008 (Beijing, China), twee World Baseball Classics (2006, 2009), vijf Wereldkampioenschappen (2003, Cuba; 2005, Nederland; 2007, Taiwan; 2009, Europa; 2011, Panama), vijf Europese Kampioenschappen (2001, Duitsland; 2003, Nederland; 2005, Tsjechië; 2007, Spanje; 2010, Duitsland), drie Intercontinental Cups (2002, Cuba; 2006, Taiwan; 2010, Taiwan) en vijf Haarlemse Honkbal Weken (2002, 2004, 2006, 2008, 2010), vier World Port Tournaments (2003, 2007, 2009, 2011), twee European Baseball Series (2006, 2009), twee Olympische Kwalificatietoernooien (2003, 2007) en één Pre-Olympisch toernooi (2004, Italië).
Hij werd viermaal Europees kampioen.
In 2014 maakte Sidney zijn coachingsdebuut bij het Koninkrijksteam in de staff van toenmalig Manager Steve Janssen tijdens de Haarlemse Honkbal Week.
Tot en met 2021 was Sidney de Hitting Coach van Oranje, dat in die jaren werd geleid door Steve Janssen (2014-2017), Hensley Meulens (2015, 2017, 2019) en de huidige Manager Evert-Jan 't Hoen (sinds 2018).
In 2017 was De Jong Manager tijdens het World Port Tournament.
Sidney keerde in 2024 terug in de coachingstaff als Bench Coach van 't Hoen.
Vorig jaar veroverde het team de Europese titel.
In maart zou Sidney opnieuw coach zijn tijdens de World Baseball Classic.
In 2024 was Sidney de Bench Coach in de zeven personen bestaande coaching-staf van de Italiaanse Manager Marco Mazzieri van Team Europe voor de Global Baseball Games in maart van dat jaar tegen Samurai Japan in Osaka (Japan).
...Sidney wordt begroet na een homerun in 2009...
(© Foto: Henk Seppen) |
Na zijn overstap van OVVO naar Amsterdam Pirates speelde Sidney de Jong in juniorenteams van de club en werd hij ook geselecteerd voor Jong Oranje.
In 1996 won hij de Ron Fraser Award voor Meest Veelbelovende Juniorenspeler.
Een jaar later, in 1997, voegde toenmalig Hoofd Coach Charles Urbanus de 18-jarige Sidney toe aan de selectie van het eerste team van Pirates, dat toen in de Overgangsklasse speelde.
Pirates beleefde een goed seizoen, won de titel en keerde terug naar de Hoofdklasse.
En zo maakte Sidney in 1998 zijn debuut in de hoogste afdeling bij Pirates, dat toen onder leiding stond van de nieuwe Hoofd Coach Chicho Jesurun, die werd geassisteerd door de Amerikaan Mal Willets, terwijl Alex Kampmeijer de Team Manager was.
In zijn eerste seizoen in de Hoofdklasse gaf Sidney gelijk zijn visitekaartje af.
Hij sloot het seizoen af met een slaggemiddelde van .450, het op één na hoogste van het team, en hij had ook het op één na hoogste totaal met 72 honkslagen en 14 doubles.
Sidney scoorde 41 punten, sloeg er 38 binnen en sloeg vijf homeruns.
De beste speler van het team in bijna alle categorieën was Elston Hansen, die een slaggemiddelde van .472 had en ook de meeste punten (70), RBI's (59), honkslagen (84) en homeruns (23, één minder dan het all-time record) op zijn naam schreef.
Hij was met deze statistieken ook de koploper in de competitie, veroverde de Triple Crown en werd uitgeroepen tot Meest Waardevolle Speler.
Met een gemiddelde van .450 was Sidney de derde beste slagman in de competitie, na Hansen en Dirk van 't Klooster (RCH), die een gemiddelde van .451 had.
Opmerkelijk genoeg bleef het gemiddelde van .450 Sidney's hoogste in zijn 15-jarige loopbaan in de Hoofdklasse.
Hij was echter een zeer constante slagman, want in veertien van zijn seizoenen sloeg Sidney .300 of hoger, waaronder vijf keer .340 of beter.
Sidney's teamgenoten in zijn eerste Hoofdklasse-seizoen bij Pirates waren Pepijn Beerman, Erik Belt, Jerry Breek, Gijs ten Bosch, Chris Cobb, Jeroen Deken, Dave Dusseau, Nick Eppinga, Rikkert Faneyte, Kevin van Hagen, Elston Hansen, Arnold Jakoba, Wilfred Jelsma, Edwin Koster, Raymond Martes, Patrick Raimond, Patt Romney, Vince Rooi, Ronald Stoovelaar en Bart van Wissen.
In de twee hierna volgende seizoenen was Jesurun ook Hoofd Coach van Pirates.
Ditmaal werd hij geassisteerd door Rob van Buuren, die helaas in november vorig jaar overleed.
Jesurun overleed in 2006.
Paul Nanne was in 2000 de Pitching Coach van het team, terwijl Ton Hofstede in deze twee seizoenen de Team Manager was.
Sidney sloeg respectievelijk .311 en .329 in 1999 en 2000.
In het seizoen 2000 speelde hij slechts 23 wedstrijden na zijn terugkeer van college in Amerika.
In 1999-2000 studeerde en speelde Sidney voor het aan en voor de College of South Idaho in Twin Falls, Idaho, dat uitkwam in Regio 18 van de National Junior College Athletic Association (NJCAA).
Hij keerde eind 2000 weer terug naar Amerika en beleefde een fantastisch tweede college-seizoen in februari-mei 2001.
Met een slaggemiddelde van .358 was Sidney de beste slagman van het team.
Hij leidde het Golden Eagles-team ook in slagbeurten (190), honkslagen (68), driehonkslagen (2), total-honken (84) en opofferingsslagen (5), werd derde in binnengeslagen punten en gestolen honken en werd gekozen in het All-Region 18 First Team.
...Sidney met de Kampioensbekers...
...in 2011...
(© Fhoto: Henk Seppen) |
Onder Sidney's teamgenoten in zijn eerste drie seizoenen bij Pirates waren ook Michael Crouwel, Bas Kuijer, Raban Schalm en Tjerk Smeets.
Na het seizoen 2000 maakte De Jong de overstap van Amsterdam Pirates naar Kinheim, waar hij in 2001 en 2002 speelde.
In die seizoenen werd de Haarlemse ploeg gecoached Bernie Beckman, die werd geassisteerd door Louis Hofer.
In 2002 was Marcel Joost de Hitting Coach.
Gerard Stenzler was in deze twee seizoenen de General Manager.
Helaas zijn twee leden van deze technische staf de afgelopen jaren ook overleden, Hofer in 2016 en Stenzler in 2023.
In beide seizoenen in Haarlem was Sidney de beste slagman van het team.
In 2001 sloeg de catcher .347, een jaar later eindigde hij met een gemiddelde van .357 en was hij ook de koploper in de ploeg met 44 RBI's, 60 hits en 11 doubles, en tweede met 37 gescoorde punten.
Na afloop werd hij gekozen tot Meest Waardevolle Speler van het Hoofdklasse-seizoen 2002.
Teamgenoten van Sidney in beide Kinheim-seizoenen waren Gershwin Baly, Patrick Beljaards, Richard Beljaards, Toine Jager, Marcel Joost, Berti Richardson, Nick Stuifbergen, Jeffrey Verbij en Darren White.
Onder de overige Kinheim-spelers waren Denny Beljaards, Raymond Hofer, Eelco Jansen, Tim Keuter, Tahah Merrill en Willem Oosterhof.
Van 2003 tot en met 2006 was Sidney de Jong de catcher van HCAW.
Toen Sidney voor het eerst voor de Bussumse club speelde, was Nelson Orman de Hoofd Coach.
Hij werd geassisteerd door Wally Stahlberg, terwijl Bill Froberg tijdens het seizoen werd toegevoegd als Bench Coach.
In 2004 en 2005 was Froberg Hoofd Coach met Maurice Cranston (2004) en Clive Mendes (2005) als Bench Coach en Maurice De Conge als Pitching Coach.
Laatstgenoemde volgde Froberg in 2006 op als Hoofd Coach, met Cliff Foster als Pitching Coach.
In het seizoen 2006 werd Sidney herenigd met zijn voormalige Pirates-coach Chicho Jesurun, die De Conge's Bench Coach was.
2006 was een turbulent seizoen voor HCAW, met onder andere een breuk met De Conge en Foster halverwege de competitie, toen Patrick Vielvoye werd aangesteld als nieuwe Hoofd Coach.
In Sidney's vier seizoenen in Bussum was Ron Jaarsma de General Manager en Adrie Berrevoets de Team Scorer.
Helaas moesten we ook afscheid nemen van enkele leden van deze groep: Stahlberg in 2016, Froberg in 2020, Cranston in 2021, Jaarsma in 2022 en Berrevoets in 2023.
In zijn vier seizoenen bij HCAW bewees Sidney opnieuw dat hij een effectieve slagman was.
Hij begon zijn periode in Bussum in 2003 echter met het laagste slagpercentage uit zijn carrière, namelijk slechts .223, de enige keer dat hij onder de .300 eindigde.
Maar in de drie seizoenen daarna was Sidney de beste slagman van HCAW.
In 2004 leidde hij niet alleen het team met een gemiddelde van .361, maar was hij ook de beste slagman van de competitie.
Bovendien was hij de leidde hij het team in runs (34) en RBI's (29).
In 2005 leidde Sidney HCAW in gemiddelde (.308), RBI's (21), hits (44) en doubles (10).
En in 2006 was hij voor het derde jaar op rij de beste slagman van HCAW met een slaggemiddelde van .331.
Hij was ook de koploper in doubles (10) en vier wijd (28), en deelde hij de leiding in runs (28) met Ronald Jaarsma.
In zijn 15-jarige loopbaan sloeg Sidney de Jong 41 homeruns, maar opmerkelijk genoeg sloeg hij er geen enkele in zijn vier seizoenen in het HCAW-uniform.
...Sidney met Rob Cordemans (links), Percy Isenia...
...(rechts) en voorzitter John Witte na te zijn aangekondigd...
...als coaches van Amsterdam voor het seizoen 2013...
(© Foto: Henk Seppen) |
Teamgenoten van Sidney gedurende alle vier zijn seizoenen bij HCAW waren Nick Fridsma, Gino Henson, Ronald Jaarsma, Bas de Jong, Jurjan Koenen en Ralph Milliard.
Andere spelers waren Kenny Berkenbosch, Jeffrey Cranston, Maurice De Conge, Jeroen Deken, Dave Draijer, Cliff Foster, Jeroen Hubert, Jos de Jong, Michiel van Kampen, Lars Koehorst, Patrick de Lange, Dimitri Leon, Martijn Meeuwis, Rodney Michel, Loek van Mil, Allen Milliard, Jurriën Overman, Kevin Roovers, Nick Stuifbergen en Jurjen van Zijl.
Na het moeizame seizoen van 2006 keerde Sidney van HCAW terug naar Amsterdam Pirates.
Ook Kenny Berkenbosch, Bas de Jong, Jos de Jong en Nick Stuifbergen maakten de overstap van Bussum naar Amsterdam.
Vanaf 2007 speelde Sidney nog zes seizoenen voor Pirates.
Kenny Berkenbosch en de gebroeders De Jong (geen familie van Sidney) bleven al die seizoenen zijn teamgenoten, Stuifbergen in vier seizoenen.
Toen Sidney terugkeerde naar Amsterdam Pirates, werd hij niet alleen herenigd met zijn oude club waar hij zijn debuut in de Hoofdklasse had gemaakt, maar ook met voormalige teamgenoten en coaches.
In zijn eerste jaar terug in Amsterdam werd het team gecoached door Louis Hofer, die zijn coach was geweest bij Kinheim.
Hofer werd geassisteerd door Ronald Stoovelaar (1B Coach), die in 1998 een teamgenoot was geweest toen Sidney zijn Hoofdklasse-debuut maakte.
In dat seizoen speelde Stoovelaar zijn laatste wedstrijd en sloot zijn loopbaan af.
Randell Hannah was de 3B Coach en zou gedurende Sidneys zes seizoenen in Amsterdam deel uitmaken van de coaching-staf.
In 2008 en 2009 was Rikkert Faneyte, een andere voormalige teamgenoot, Hoofd Coach en werd geassisteerd door Hannah.
Andere Assistent Coaches waren Tim Miner (2008) en Hofer (2009).
De Pitching Coach in 2008 was Tom Geestman, die in april vorig jaar overleed.
Ken Brauckmiller was verantwoordelijk voor de pitching in 2009.
In 2010-2012, Sidneys laatste drie seizoenen als speler, was Charles Urbanus de Hoofd Coach.
In 1997 was het Urbanus die De Jong voor het eerst aan de selectie van Pirates toevoegde.
Urbanus werd geassisteerd door Hannah, terwijl Raban Schalm (2010-2011) en Al Morales (2012) de Pitching Coaches waren.
Peter Meijers was de Team Manager in 2008-2012.
In zijn zes seizoenen bij de Pirates sloeg Sidney jaarlijks 43 of meer honkslagen.
In vijf seizoenen scoorde hij 30 of meer punten en viemaal was hij de speler met de meeste vrije lopen binnen het team.
In 2007 was Sidney de op één na beste slagman van het team met een gemiddelde van .322, achter Fausto Álvarez Rizo.
Hij eindigde achter Bas de Jong met 30 runs en 49 honkslagen, maar hij leidde de competitie met 19 doubles.
...Als coach is Sidney in discussie met...
...umpire Olav Steijger in seizoen 2013...
(© Foto: Henk Seppen) |
In 2008 was Sidney de beste slagman van de Pirates in slaggemiddelde (.360), sluggingpercentage (.381), runs (38), homeruns (6) en vier wijd (35).
Daarmee leverde hij een belangrijke bijdrage aan het behalen van de Play-Offs.
Pirates bereikte de Holland Series, versloeg Kinheim en veroverde de titel, Sidney's eerste kampioenschap.
Met zijn sluggingpercentage, runs en homeruns was hij ook de koploper in de Hoofdklasse.
Sidney was de op één na beste slagman in de competitie, achter Mark Duursma (Hoofddorp Pioniers), die een slaggemiddelde van .387 had en de MVP-trofee won.
In 2009 sloeg Sidney .333, het zesde beste slaggemiddelde van Pirates, dat negen spelers boven de .300 had.
Sidney leidde met 30 keer vier wijd en zijn 31 gescoorde punten waren het op één na hoogste van het team, samen met Wesley Connor, achter Maikel Benner.
In 2010 was De Jong opnieuw de beste slagman (.333) en leidde hij ook in on-base percentage (.430), runs (26) en hits (48, samen met Kenny Berkenbosch).
Het was de zevende keer dat Sidney de beste slagman van een team was.
In 2011 vierde Sidney voor de tweede keer een landskampioenschap toen Pirates Hoofddorp Pioniers versloeg in de Holland Series.
In het reguliere seizoen is Sidney de leider van het team wat betreft vier wijd (44) en is tweede in RBI's (36) en slugginggemiddelde (.543), beide achter Vince Rooi, die 37 en .604 heeft.
Sidney leidt de competitie in on-base percentage (.487) en is tweede met 44 runs, achter Dwayne Kemp (Neptunus), die er 47 scoort.
In 2012 speelde Sidney 41 wedstrijden in wat zijn laatste seizoen zou zijn.
Hij sloeg .319, het vierde beste slaggemiddelde van het team.
Sidney leidde de competitie in vier wijd (47) en is de op één na beste in runs (43), achter Rafael Jozefa (44, Neptunus), en in on-base percentage (.495), achter Mervin Gario (.506, Kinheim), de huidige Hoofd Coach van de Amsterdam Pirates.
Teamgenoten van Sidney gedurende alle zes seizoenen in zijn tweede periode Pirates naast Kenny Berkenbosch, Bas de Jong en Jos de Jong waren Rik Geestman en Bas Nooij, terwijl Wesley Connor en Frank van Heijst in vijf seizoenen teamgenoot zijn en Zaïr Koeiman, Vince Rooi, Nick Stuifbergen en Pim Walsma in vier.
Onder de andere spelers zijn Fausto Álvarez Rizo, b>Maikel Benner, Marvin Bleij, Rob Cordemans, Remco Draijer, Rashid Gerard, Ben Grover, Björn Henrichs, Roelie Henrique, Percy Isenia, Mark Kan, Jurrian Koks, Mitchel Koot, Michael Kramer, Kevin Miner, Raban Schalm, Nick Urbanus, Seb Visser en Pavèl van Zaane.
...Sidney bij het Nederlands Team tijdens...
...de Haarlemse Honkbal Week in 2008...
(© Foto: Henk Seppen) |
In 15 seizoenen in de Hoofdklasse speelde Sidney de Jong in 568 wedstrijden in het reguliere seizoen, waaronder 338 in negen seizoenen voor Pirates.
Hij sloeg 686 honkslagen, waaronder 41 homeruns, scoorde 455 punten, had 407 RBI's en eindigde zijn loopbaan met een slaggemiddelde van .335.
In september 2012 werd aangekondigd dat Sidney in 2013 Hoofd Coach van Pirates zou worden, als opvolger van Charles Urbanus.
Percy Isenia (Hitting Coach) en Rob Cordemans (Pitching Coach) werden aangesteld als Playing Coaches.
Later werd De Jong's coaching-staf uitgebreid met Roeland Henrique (1B) en Ronald Jaarsma (3B), zijn voormalige teamgenoot bij HCAW, met Hans Vader als Team Manager.
Henrique is de huidige Bench Coach van Pirates.
Onder leiding van De Jong bereikte Pirates met een 28-13 'record' de Kampiioens-Poule, maar werd uitgeschakeld voor de Holland Series.
Twee dagen nadat Pirates begin september was uitgeschakeld, werd bekendgemaakt dat De Jong zou stoppen als Hoofd Coach, omdat hij was toegevoegd aan de technische staf van het Nederlands Team.
2013 zou het enige seizoen blijven waarin De Jong een team in de Hoofdklasse coachte.
Destijds verklaarde Pirates-voorzitter John Witte: ,,Als je zo'n kans krijgt, kan ik de beslissing begrijpen.
Sidney heeft bewezen kwaliteiten en heeft veel betekend voor het Nederlandse honkbal, hij hoort thuis op dit niveau.
Voor ons is dit natuurlijk jammer, maar Amsterdam Pirates wenst hem veel succes.''
Sidney de Jong zelf zei toen: ,,Het is jammer om afscheid te nemen van L&D Amsterdam, een team en club waar ik met veel plezier heb gespeeld, maar waar ik nu als Hoofd Coach moet stoppen.
De kans om bij het Nederlands Team te coachen is een volgende stap.
Na goede gesprekken met John Witte en Robert Eenhoorn heb ik besloten om deze nieuwe uitdaging aan te gaan.
Door tijdgebrek is een combinatie van het coachen van een clubteam en het Nationale Team niet mogelijk.
Ik ben erg dankbaar dat ik de kans heb gekregen om ervaring op te doen als coach bij L&D Amsterdam.
Ik heb dit jaar veel geleerd.
Het was een fantastisch jaar en ik wil het bestuur, de spelers en de supporters van L&D Amsterdam bedanken voor al hun steun.
De Jong wordt opgevolgd door Charles Urbanus.
Op 11 oktober 1998 maakt Sidney de Jong zijn debuut in het Nederlands Team tijdens een trainingskamp in Tucson, Arizona.
Die dag speelde het team tegen een Minor League-selectie van de Colorado Rockies-organisatie.
Sidney was één van de twee catchers in het team van Manager Jan Dick Leurs, de andere was Johnny Balentina (Neptunus).
...Sidney met Rob Cordemans en David Bergman met...
...de Wereldbeker na terugkeer uit Panama in 2011...
(© Foto: Henk Seppen) |
In augustus 2000 keert Sidney terug in de ploeg en speelt hij in zijn eerste interlandwedstrijd toen het Nationale Team van Chinese Taipei Nederland bezocht voor een serie van vijf wedstrijden.
Sidney was één van de negen Pirates-spelers die in actie kwamen tijdens deze reeks.
In 2001 werd Sidney toegevoegd aan de selectie van Oranje voor het Europees Kampioenschap in Duitsland.
Hij speelde in drie van de acht wedstrijden van het Nederlands Team, maar geen daarvan als catcher.
Hij wordt tweemaal als pinch-hitter ingezet en eenmaal als designated hitter.
Het team, onder leiding van Manager Robert Eenhoorn, wint de titel.
Vanaf 2002 was Sidney een vaste keuze in de Nationale Ploeg.
Tijdens de Haarlemse Honkbal Week van dat jaar werd hij voornamelijk ingezet als eerste honkman en tijdens het World Port Tournament van 2003 deelde hij de catcherspositie met Maikel Benner (Neptunus).
Later in 2003 veroverde Sidney zijn tweede Europese titel toen het toernooi voor eigen publiek werd gehouden in Amsterdam, Haarlem en Rotterdam.
Sidney was toen meestal de designated hitter, omdat professioneel Minor League-speler Chairon Isenia het grootste deel als catcher voor zijn rekening nam.
Sidney was later in 2003 ook de back-up van Isenia tijdens het Wereldkampioenschap in Cuba.
Tijdens de Olympische Spelen van 2004 in Athene (Griekenland) is Benner de back-up van Isenia, terwijl Sidney als pinch-hitter en designated hitter fungeert.
Vanaf 2005 was Sidney de eerste catcher in het Oranje-team.
Dat jaar veroverde hij opnieuw een Europese titel.
In Tsjechië was Sidney de catcher toen Nederland Italië met 15-0 versloeg in de Finale, met Patrick Beljaards, Robin van Doornspeek en Gregory Gustina als werpers.
Later in 2005, tijdens het Wereldkampioenschap in Nederland, was Sidney wederom de eerste catcher, nu met Isenia als back-up.
For-the-record, zes leden van de Oranje-coachingstaf in 2024 en 2025 maakten deel uit van dit Europees- en Wereldkampioenschap.
Naast Van Doornspeek en Sidney waren de anderen Diegomar Markwell, Nick Stuifbergen, Michael Duursma en Evert-Jan 't Hoen.
Danny Rombley, die lid was van Sidney's coachingstaf bij het U23-team, speelde toen ook in de ploeg.
In 2006 speelde Sidney in de World Baseball Classic en werd hij deel van een stukje geschiedenis.
Op 10 maart in San Juan (Puerto Rico) was Sidney de catcher toen Shairon Martis een No-Hitter in een 7-inning, 10-0 overwinning tegen Panama.
Dit is nog steeds de enige No-Hitter in de geschiedenis van de WBC.
...Sidney ontvangt zijn Koninklijke Onderscheiding...
...van Sport-Minister...Edith Schippers tijdens...
...de WK-huldiging in Haarlem in 2011...
(© Foto: Marco Stoovelaar) |
In 2006 won Sidney met het Oranje Team ook de Haarlemse Honkbal Week en bereikte de finale van de Intercontinental Cup in Taiwan.
In 2007 won het team het World Port Tournament en veroverde nog een Europese titel (in Spanje), waarmee ze zich kwalificeerden voor de Olympische Spelen van 2008 in Peking (China).
In 2009 nam Sidney deel aan zijn tweede World Baseball Classic en had hij een bijzondere catcher-collega in Kenley Jansen.
In de Eerste Ronde, wederom in Puerto Rico, verraste het Koninkrijksteam met een 3-2 overwinning op favoriet Dominicaanse Republiek, dat vol zat met profspelers, waaronder Major League-spelers David Ortiz en Robinson Cano.
Drie dagen later troffen ze elkaar opnieuw in de elimiatie-wedstrijd.
In een spannende wedstrijd namen de Dominicanen een 1-0 voorsprong in de elfde inning.
In de tweede helft van de inning zette Manager Rod Delmonico Sidney de Jong in als pinch-hitter (voor Jansen!) om het op te nemen tegen Major League-closer Carlos Marmol.
In zijn eerste slagbeurt van het toernooi sloeg De Jong de bal diep in het links-midveld in voor een tweehonkslag, waarna hij opschoof na een line-drive groundout van pinch-hitter Curt Smith.
Gene Kingsale volgde met een single, waardoor De Jong het gelijkmakende punt kon scoren.
Even later rende Kingsale naar het derde honk toen een pick-off poging van Marmol mislukte en resulteerde in een foute aangooi.
Na drie slag voor Sharlon Schoop kreeg powerhitter Randall Simon opzettelijk vier wijd.
Hierna sloeg Yurendell de Caster (die 0-uit-4 was, inclusief drie strikeouts) een line drive die op de handschoen van eerste honkman Willy Aybar afketste voor een game-ending hit (die als fout werd beoordeeld) en Nederland een 2-1 overwinning bezorgde.
Daarmee plaatste Nederland zich voor de Tweede Ronde in Miami.
Later in 2009 waren Sidney de Jong en Kenley Jansen opnieuw teamgenoten toen Nederland deelnam aan het WK in Nederland en Italië.
Maar dit keer was Jansen een pitcher.
Hij kwam in vijf wedstrijden in actie (waarvan vier als closer) en Sidney was zijn catcher in vier daarvan.
In 2010 maakte Jansen zijn debuut in de Major League bij Los Angeles Dodgers, waar hij twaalf seizoenen speelde.
Momenteel is Jansen de actieve leider in saves (476).
In december tekende hij een nieuw contract bij Detroit Tigers.
In 2010 verloor Nederland, onder leiding van Manager Jim Stoeckel, de Europese titel, maar bereikte wel opnieuw de Finale van de Intercontinental Cup in Taiwan.
...Sidney met Manager Brian Farley (links) en...
...Technisch Directeur Robert Eenhoorn tijdens...
...de WK-huldiging in Haarlem in 2011...
(© Foto: Henk Seppen) |
2011 was een hoogtepunt voor het Nederlandse honkbal, want voor het eerst in de geschiedenis veroverde Nederland de wereldtitel in Panama.
Onder leiding van Manager Brian Farley, met Sidney de Jong achter de plaat, versloeg het dominante team Cuba met 2-1 in een spannende Finale, die pas na een regenonderbreking van vier uur van start ging.
Cuba opende de score in de vierde inning op startende werper Rob Cordemans, die wederom een uitstekende prestatie leverde en slechts twee honkslagen toestond in ruim zeven innings.
Belangrijke verdedigende acties waren er van tweede honkman Sharlon Schoop en korte stop Didi Gregorius.
Het Nederlands Team antwoordde direct met twee punten, waarmee het opnieuw zijn vermogen tot een comeback toonde.
Sidney de Jong begon met vier wijd, waarna Curt Smith volgde met een single.
Vervolgens sloeg ook Bryan Engelhardt een honkslag, waardoor De Jong de gelijkmaker kon scoren.
Na een werperswissel schoven de twee lopers op dankzij een perfecte opofferingsstootslag van Jonathan Schoop, gevolgd door een RBI-single van Jonathan Schoop, waardoor Nederland met 2-1 voor kwam te staan.
Cordemans werd in de achtste inning afgelost door Juan Carlos Sulbaran.
Nadat Sulbaran in de negende inning een honkslag had toegestaan, nam David Bergman het werpen over en maakte de wedstrijd af.
Met twee uit en twee lopers op de honken eindigde de wedstrijd toen derde honkman Jonathan Schoop een line drive ving!
Nadat het team een maand later in Haarlem was gehuldigd, nam Sidney afscheid van het Nationale Team.
In 2014 debuteerde Sidney de Jong als Oranje-coach tijdens de Haarlemse Honkbal Week, het tweejaarlijkse internationale toernooi in Haarlem.
Hij was toen Hitting Coach in de staf van de (Belgische) Manager Steve Janssen, die tevens als Pitching Coach fungeerde.
De andere coaches waren Evert-Jan 't Hoen (1B Coach), Ben Thijssen (3B Coach) en Wim Martinus (Bullpen Coach).
Tijdens de Honkbal Week werd Nederland voor de finale uitgeschakeld en eindigde op de derde plaats.
Bijna twee maanden later won het team het France International Baseball Tournament/Yoshida Challenge in Frankrijk.
Dat evenement was vernoemd naar de Japanse legende Yoshio Yoshida, die van 1989 tot 1995 Manager was van het Franse Nationale Team.
Yoshida overleed in februari vorig jaar op 91-jarige leeftijd.
Twee weken later volgde er meer succes in Tsjechië, waar het Oranje-team de Europese titel veroverde door met 6-3 van Italië te winnen.
In 2015 bereikte Nederland, onder leiding van Janssen, de Finale van het World Port Tournament in Rotterdam en, onder leiding van Hensley Meulens, de kwartfinales van de Premier12 in Taiwan.
2016 was opnieuw een succesvol jaar, want het team, wederom onder leiding van Janssen, won de Honkbal Week Haarlem in Haarlem en het Europees Kampioenschap in Hoofddorp.
...Als Oranje-coach, Sidney scout een wedstrijd...
...tijdens de Honkbal Week Haarlem in 2018...
(© Foto: Henk Seppen) |
In 2017 nam Nederland, wederom onder leiding van Hensley Meulens, deel aan de World Baseball Classic en bereikte opnieuw de Halve Finale, maar verloor met 4-3 na elf innings van Puerto Rico.
Voor Sidney is dit zijn derde Classic, want als speler nam hij deel aan de eerste (2006) en tweede editie (2009) van dit mondiale evenement.
Later in 2017 is Sidney waarnemend Manager tijdens het World Port Tournament, waar het team de vierde plaats behaalt.
Sinds 2018 is Evert-Jan 't Hoen de Manager van het Kingdom Team.
't Hoen maakte sinds 2013 al meerdere keren deel uit van de technische staf.
Door de jaren heen zijn De Jong en 't Hoen goede vrienden geworden en hebben ze ook nauw samengewerkt als coach, ook bij het Nederlands U23 Team.
Onder leiding van 't Hoen en met De Jong als één van zijn coaches won het team in 2019 het World Port Tournament, wat toevallig de laatste editie van het tweejaarlijkse evenement was, en eindigde het als derde in de Honkbal Week Haarlem in 2018 en 2024.
Nederland won ook de Super6 in 2018 en veroverde opnieuw de titel op het Europees Kampioenschap in 2019 (in Duitsland), 2021 (in Italië) en 2025 (in Nederland).
Het team was minder succesvol in de Premier12 in 2019 en 2024, aangezien het beide keren werd uitgeschakeld voor de Super Round.
En in 2019 en 2021 wist het team zich niet te kwalificeren voor de Olympische Spelen van 2021 in Japan.
Sidney maakte in 2022 en 2023 geen deel uit van de technische staf vanwege zijn verplichtingen bij het Nederlands U23 Team.
In de tien jaar dat Sidney actief was bij het Kingdom Team, maakten Evert-Jan 't Hoen en Ben Thijssen ook deel uit van de technische staf, terwijl Wim Martinus in acht van deze jaren bij het team was.
Andere coaches waren onder meer Hensley Meulens, Andruw Jones (die de Manager zal zijn tijdens de komende Classic), Bert Blyleven, Mike Hartley en Robin van Doornspeek.
Sinds 2024 maken Michael Duursma, Randolph Oduber en Nick Stuifbergen deel uit van de staf, terwijl Diegomar Markwell alleen in 2024 één van de coaches was.
Tot de begeleidsleden tijdens de coachjaren van Sidney die vier jaar of langer bij het team zijn geweest, behoren Fysiotherapeuten Pepijn van Ingen, Kevin Sprengers en Quintijn van der Roest, Strength & Conditioning Coachr Paul Venner, Team Manager Niels van Weert en Media Officer Seb Visser.
...Sidney met zijn goede vriend Evert-Jan 't Hoen (Manager)...
...tijdens het World Port Tournament in 2019...
(© Foto: Henk Seppen) |
In 2016 won Sidney de Jong de Bill Arce Award.
Deze prijs, vernoemd naar de bekende Amerikaanse coach, werd in 2011 door de KNBSB in het leven geroepen en jaarlijks uitgereikt aan de Meest Veelbelovende Coach.
Toen de KNBSB in 2017 een programma voor een Nationaal U23 Team opzette, werd Sidney de Jong aangesteld als Manager en sindsdien leidde hij het team.
Dit jaar zou zijn tiende jaar zijn waarin hij de ploeg onder zijn hoede zou hebben.
Met uitzondering van 2019 werd De Jong geassisteerd door Evert-Jan 't Hoen, in 2017 en 2018 als 3B Coach en sinds 2020 als Bench Coach.
Een ander lid van de coachingstaf dat al lange tijd deel uitmaakt van de ploeg is Robin van Doornspeek, die sinds 2021 de Pitching Coach is.
Andere coaches in de staf van De Jong waren Rob Cordemans (Pitching, 2017-2019), Gene Kingsale (2017-2018; 2021-2022), Hainley Statia (2018), Jeroen Sluijter (2019; 2021), Ben Thijssen (2019), Danny Rombley (2023; 2025), Michael Duursma (2024) en Randolph Oduber (2024).
Sinds 2017 hebben De Jong en zijn coaches het Nederlands U23 Team geleid tijdens vijf Europese kampioenschappen (2017, Tsjechië; 2019, Tsjechië; 2021, Italië; 2023, Oostenrijk; 2025, Tsjechië).
Tijdens het World Port Tournament in 2017 maakte Sidney zijn debuut als Manager toen hij het Nederlands team leidde in plaats van Steve Janssen, die toen als adviseur fungeerde.
Deze constructie bood Sidney de kans om ervaring op te doen, aangezien hij een maand later voor het eerst het U23-team zou leiden tijdens het Europees Kampioenschap in Tsjechië, waar het team ongeslagen bleef (6-0).
In de Finale tegen gastland Tsjechië won Nederland met 10-9 in een spannende wedstrijd van 10 innings, die vier uur en 41 minuten duurde, en veroverde daarmee de titel.
Na een teleurstellende vijfde plaats in 2019 veroverde het team in 2021 en 2023 opnieuw de Europese titel, beide keren ongeslagen.
In 2025 won de Oranje-ploeg de bronzen medaille na een 9-4 overwinning op Italië.
Sidney de Jong coachte het U23-team ook tijdens vier Wereldkampioenschappen (2018, Colombia; 2021, Mexico; 2022, Taiwan; 2024, China).
Na een tiende plaats in 2018 en 2021 klom het team naar de achtste plaats in 2022 en de zevende plaats in 2024.
Sidney de Jong was een leider op en buiten het veld en een ware aanvoerder.
Op het veld, in de dug-out en in de kleedkamer bracht Sidney zijn teamgenoten samen en creëerde hij eenheid.
Hij was een mentor voor velen.
Sidney sprak vaak kalm en ontspannen, zowel als speler en als coach.
Maar wanneer nodig, kon hij zeker zijn stem verheffen, bijvoorbeeld in een discussie met een scheidsrechter.
Als coach stimuleerde Sidney zijn spelers.
Bovenal genoot Sidney ervan om op het honkbalveld te staan, te coachen en te praten.
Hij zal door velen van ons in de Nederlandse honkbal- en softbalgemeenschap gemist worden.
De webmaster van Grand Slam * Stats & News condoleert Sidney's familie, vrienden, teamgenoten en collega-coaches en wenst hen veel sterkte met dit grote verlies.
(8-13 januari)
|
