(Tekst: Marco Stoovelaar)
IN MEMORIAM
...Jan Prins...
(1934 - 2026)
(© Foto: Privé-foto) |
 Voormalig speler, coach, bestuurder Jan Prins (Erelid KNBSB) overleden
English
 AMSTERDAM -
Jan Prins, die actief was als speler, coach en bestuurder, is op donderdag 29 januari op 91-jarige leeftijd in zijn woonplaats Amsterdam overleden.
Jan Prins was jarenlang betrokken bij de Amsterdamse vereniging De Volewijckers, coachte HCAW in de Hoofdklasse, was lange tijd voorzitter van Rayon Noord-Holland en District Noord en bestuurslid van de Koninklijke Nederlandse Honkbal en Softbal Bond (KNBSB).
Voor zijn vele verdiensten werd Jan Prins benoemd tot Erelid van de KNBSB.
De herdenkings- en afscheidsplechtigheid voor Jan Prins vond plaats op donderdag 5 februari in Amsterdam-Noord.
Jan Prins werd geboren op 25 juli 1934 in Amsterdam.
Hij ging ergens eind jaren veertig honkbal spelen bij De Volewijckers, waarvan de honkbal-afdeling op 1 augustus 1946 werd opgericht.
Eén van de mede-oprichters was Peet de Jager, die secretaris van de club was tot begin 1957 toen hij naar Australië emigreerde.
Hij werd opgevolgd door Kees Leseman, die ook vele jaren bij de club betrokken was.
Later werd Leseman een zeer herkenbare KNBSB-persoonlijkheid, eerst als official scorer, maar vooral als archivaris.
Jan Prins werd ook een prominent clublid en speelde vanaf begin jaren vijftig in het eerste honkbalteam.
Vanaf eind jaren veertig tot begin jaren vijftig waren er minstens 35 (!) honkbalclubs in Amsterdam.
Drie van deze verenigingen waren gevestigd in Amsterdam-Noord: DWV (opgericht in 1936), De Volewijckers (opgericht in 1946) en De Meteoor (opgericht in 1953).
Later (in 1960) werd een vierde club in Amsterdam-Noord opgericht, NDSM.
Allen werden 'Over-IJers' genoemd.
Momenteel zijn er zes honkbal-/softbalverenigingen gevestigd in Amsterdam, waarvan één in Noord.
Dat is Amsterdam North Stars, die in 2013 is ontstaan door de fusie van De Volewijckers en De Meteoor (de twee overgebleven clubs uit het noordelijke stadsdeel).
In 1957 debuteerde De Volewijckers in de hoogste Nederlandse honkbal-competitie, destijds de Eerste Klasse, na vier seizoenen in de Overgangsklasse te hebben gespeeld.
Daarvoor speelde de club op lokaal niveau in Rayon Amsterdam, vervolgens drie jaar in de landelijke Tweede Klasse, voordat ze promoveerden naar de hoogste afdelingen.
De tegenstanders van De Volewijckers in 1957 in Poule B van de Eerste Klasse waren ABC, SC Haarlem, HCK (Kinheim), Kennemerland, OVVO, Schoten en Sparta.
Om de kwaliteit van het honkbal te verbeteren en het aantal wedstrijden uit te breiden, werd in 1958 een Hoofdklasse met acht teams voorgesteld en ingevoerd.
De vier beste teams van de twee Eerste Klassen kwalificeerden zich voor deze nieuwe hoogste afdeling.
De Volewijckers eindigde als vierde in Poule B en was daarmee één van de teams die deelnamen aan de allereerste Hoofdklasse-competitie in 1958.
Het team werd vergezeld door Schoten, OVVO, Sparta (nrs. 1-2-3 in Poule B), HHC, VVGA, EHS en EDO (nrs. 1-2-3-4 in Poule A).
De overige teams zouden in een nieuwe Eerste Klasse spelen, eveneens met acht teams.
Als eerste honkman was Jan Prins één van de spelers van De Volewijckers die actief was in het Hoofdklasse-seizoen 1958.
En hij was één van de beste slagmensen van het team.
Op 10 mei 1958, een paar weken na de start van het nieuwe seizoen, verraste De Volewijckers met een onverwachte 4-1 overwinning op favoriet EHS Bulldogs, dat enkele van de beste spelers uit de competitie in de gelederen had.
In een thuiswedstrijd domineerde De Volewijckers zowel aanvallend als verdedigend.
In de eerste inning scoorde het team twee punten tegen EHS-starter Joop Schuitemaker, dankzij een honkslag van Herman Muller, een geweldige stootslag van Evert Boom en een fout op een klap van Ab Teijema (die ook penningmeester van de club was).
Teijema was aanvankelijk ook de coach, maar hij stopte, omdat hij minder beschikbaar was.
Toon Ekels, die later ook een club-icoon zou worden, volgde hem op als playing coach.
De Volewijckers voegde twee punten toe in de derde inning toen Joop van der Mast scoorde op een nieuwe uithaal van Boom, die vervolgens scoorde op een honkslag van Jan Prins.
Dit leidde tot een werperswissel van de pitcher, waarin Nol Houtkamp Schuitemaker afloste.
In de jaren zestig zouden Houtkamp en Schuitemaker coaches worden van het Nederlands Dames Softbal Team.
Omdat EHS echt wanhopig was, zetten coaches Gé Hoogenbos en Nico van Heemskerk zichzelf in, maar ook zij konden de wedstrijd niet omdraaien.
Het enige punt voor EHS werd gescoord in de vierde inning op een tweehonkslag van Ben Tromp.
De Volewijckers-pitcher Nico de Wilde stond slechts twee honkslagen toe en gooide zevenmaal drie slag.
De Volewijckers sloeg negen honkslagen.
Naast de aanvallende productie waren er ook uitstekende vangballen op beslissende momenten van Muller, De Wilde, Prins, Van der Mast en Walter Scheermeijer.
Door de overwinning klom De Volewijckers naar de tweede plaats achter OVVO.
In de weken erna zakte de Amsterdamse club echter verder weg op de ranglijst.
Aan het eind van het seizoen eindigde De Volewijckers op een gedeelde laatste plaats met Schoten.
Daardoor moesten de twee ploegen een best-of-three beslissingsreeks spelen.
Schoten won met 2-0 en 5-2.
Zo wist de Haarlemse club zich te handhaven in de hoogste afdeling, terwijl De Volewijckers degradeerde naar de Eerste Klasse.
...Jan Prins aan slag voor De Volewijckers...
(© Foto: Privé-foto) |
Hoewel De Volewijckers vanaf 1959 in de Eerste Klasse (de op één na hoogste afdeling) speelde, bleven de meeste spelers de club in de daaropvolgende jaren trouw, waaronder Jan Prins.
In 1964 volgde Prins Toon Ekels op als coach, maar hij bleef zelf ook nog een paar seizoenen actief als speler.
Prins was een vaste speler in de periode 1954-1963 en in de meeste van die seizoenen speelde hij samen met onder anderen Evert Boom, Jan Brinkman, Joop Daggelder, Toon Ekels, Bertus Grommé, Rob Hartzuiker, Joop van der Mast, Jan Meijer, Rolf Meijer, Arie Muller, Herman Muller, Martin Rosenkrantz, Walter Scheermeijer, Ab Teijema en Nico de Wilde.
Na het seizoen 1969 wisselde Jan Prins van club.
Hij was inmiddels gestopt als speler, maar was wel nog coach van De Volewijckers.
Na het seizoen 1969 gingen het Hoofdklasse-team van het Bussumse HCAW en coaches Max Rietbergen en Aart Kruijs uit elkaar.
Prins werd in 1970 aangesteld als nieuwe Hoofd Coach van HCAW.
In zijn debuutseizoen in de hoogste afdeling waren de coaches van zijn tegenstanders Dick Ausma (ABC), Teun Gaartman (Storks), Henk Hendriks (Sparta), Wim Onderstal (Feyenoord), Jules de Pierre (Terrasvogels), Ben Tromp (Haarlem Nicols) en Han Urbanus (OVVO).
Toen Urbanus halverwege de competitie besloot zelf weer te gaan spelen, werd hij opgevolgd door Aart Kruijs.
Jan Prins leidde HCAW drie seizoenen in de hoogste afdeling.
In zijn eerste jaar in Bussum (1970) eindigde de club op de vijfde plaats.
In de twee daaropvolgende seizoenen eindigde HCAW respectievelijk als zesde (1971) en derde (1972).
Na het seizoen van 1972 stopte Prins en werd hij opgevolgd door Julio Hazel.
Onder de HCAW-spelers in de drie seizoenen dat Jan Prins coach van het team was, bevonden zich: Frank Baly, André Boddendijk, René Boin, Jan van Ewijk, Rob Filipiak, Ade Fijth, Rob van der Gaast, Jan de Graaf, Peter de Graeve, Rob de Graeve, Wim Hageman, Allan Harris, Julio Hazel, Rob Hoffmann, Leo Nagtegaal, Rickey Placidus, Fred Remmers, Jan Schriek, Arnold Smith en Roley Wout.
Tijdens zijn periode als coach van De Volewijckers en later HCAW was Jan Prins ook bestuurslid van de Nederlandse Vereniging voor Honkbal Coaches (NVBC).
Hij trad in 1969 toe tot het NVBC-bestuur, zijn laatste jaar bij De Volewijckers.
In dat jaar stond de NVBC onder leiding van voorzitter Dirk de Vries, met Henk Kempen als secretaris en Leen Volkerijk als penningmeester.
De Vries en Volkerijk waren de vaders van drie toekomstige Nederlands Team-werpers Carel en Eric de Vries en Bart Volkerijk.
In 1970 werd De Vries opgevolgd door Cees Herkemij, de vader van Peter Herkemij, Manager van het Nederlands U12-team en de huidige Toernooi Directeur van de Honkbal Week Haarlem.
Herkemij, Kempen, Volkerijk en Prins werkten samen tot en met 1974.
In 1971 was Jan van Pietersom één jaar lid, waarna hij werd opgevolgd door Cees Santifort, die in september vorig jaar overleed.
In 1975 volgde Prins Herkemij op als voorzitter.
Kempen, Volkerijk en Santifort bleven lid van het bestuur, dat werd uitgebreid met Max Rietbergen, Wim Ascherman en Joop Meevers Scholte.
In 1976 wisselden Volkerijk en Ascherman van positie, waarbij laatstgenoemde de nieuwe penningmeester werd, terwijl Ronald Boot Santifort opvolgde.
In 1977 volgde opnieuw een verandering toen Rob Wentink de plaats van Boot overnam.
In 1978 werd Max Rietbergen de nieuwe voorzitter, nadat Jan Prins voorzitter van Rayon Noord-Holland was geworden.
In september 1971 werd Jan Prins lid van een adviescommissie van de Koninklijke Nederlandse Honkbal en Softbal Bond (KNBSB).
Het doel van deze commissie was om uitgebreid advies te geven over diverse belangrijke kwesties met betrekking tot de toekomst van honkbal en softbal en om een beleid voor de komende jaren te formuleren.
De commissie moest zich richten op de hoogste competities, maar ook op de nationale teams.
De onderwerpen waren zeer divers en omvatten onder andere het verbeteren van het speelniveau in de hoogste competities, de opzet en structuren van de competities, de opleidingen van coaches, scheidsrechters en scorers.
Maar ook de coaching- en ondersteunende staf van de nationale teams, evenals de relatie tussen bestuursleden en topatleten en de verbetering van de speelaccommodaties.
Om honkbal en softbal aantrekkelijker te maken, stelde de zogenoemde 'Commissie Van Engelen' voor om meer wedstrijden te spelen in plaats van minder.
Een ander voorstel was om de hoogste competitie na afloop van het reguliere seizoen op te splitsen: de top-4 zou om het kampioenschap spelen, de onderste-4 om degradatie.
Een opzet die de afgelopen jaren ook regelmatig gehanteerd wordt.
De commissie stelt ook voor om double-headers (twee wedstrijden van 9 innings) te spelen tijdens de vakantieperiode.
Eén van de argumenten tegen double-headers is echter dat clubs minder inkomsten hebben, omdat ze slechts eens in de twee weken thuis zouden spelen in plaats van wekelijks.
Deze discussie is momenteel zeer actueel, aangezien double-headers dit seizoen opnieuw worden ingevoerd.
De commissie was vernoemd naar haar voorzitter Piet van Engelen, voormalig voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Biljart Bond.
Naast Jan Prins bestaat de commissie uit Janke Nijdam (speelster HHC, voorzitter technische commissie softbal KNBSB), Hennie Brands (bestuurslid Giants Diemen), Arie van Driel Krol (bestuurslid Kinheim), Teun Gaartman (voormalig coach Storks, lid reglementencommissie KNBSB), Rob Kerkhoven (voormalig coach Nederlands Zwemteam), Hamilton Richardson (speler Sparta en Nederlands Honkbalteam), Ab ten Wolde (voorzitter Rayon Noord-Holland KNBSB) en als secretaris Piet Wolffenbüttel (KNBSB-administrateur).
...Het Hoofdklassee-team van HCAW in 1970...
...het eerste seizoen met Jan Prins (staand links) als coach...
...Achter: Jan Prins, Henk Wessels, Jan Schriek, Julio Hazel, Roley Wout,...
...Rob Filipiak, Ben Verkerk (voorzitter), Tiemen Zuiderveld en Rob van der Gaast...
...Voor: Jan van Ewijk, Ade Fijth, Fred Remmers, Peter de Graeve, Rob Hoffmann,...
...Jan de Graaf, Wim Hageman en Rob de Graeve...
(© Foto: Privé-foto) |
Nadat hij HCAW als coach had verlaten, werd Jan Prins in 1973 lid van het bestuur van Rayon Noord-Holland, waar hij zich bezighield met technische zaken.
Dat was het begin van een lange verbondenheid met dit Rayon, want hij zou negentien jaar bestuurslid blijven, waarvan veertien jaar als voorzitter.
Daarna zou Prins ook negen jaar lang District Noord leiden.
Toen Jan Prins bestuurslid werd van het Rayon, was Ab ter Wolde de voorzitter.
Tot de andere bestuursleden in zijn eerste vijf jaar behoorden ook de jarenlange penningmeester Jaap Lind, Thea Meijer, Ido de Groot, Wil Soolsma, Jan Zwart, Kitty Liefting en Rinus Paardekooper.
Net als Prins en Lind was De Groot (die de publiciteit verzorgde) ook lange tijd bestuurslid.
In 1978 werd Jan Prins de nieuwe voorzitter van Rayon Noord-Holland.
Hij zou ook de laatste voorzitter zijn, aangezien alle Rayons in 1992 werden ontbonden en ge-reorganiseerd.
Gedurende zijn veertien jaar als voorzitter was Jaap Lind tot en met 1984 penningmeester en van 1983 tot 1987 secretaris.
Hij werd in 1985 als penningmeester opgevolgd door Henk van Vuure en in 1988 als secretaris door Otto Hoffmann.
Thea Meijer was Lind's voorganger als secretaris, terwijl Ido de Groot tot en met 1984 bestuurslid was.
Tot de andere bestuursleden in deze veertien jaar behoorden ook John Jonker, Dirk Sjoerds, Pieter van der Ploeg, Henk Voortman, Jaap Muts, Ria de Graaf, Fred van Leeuwen en Judith Jansen.
Halverwege 1990 werd Jan Prins lid van het bestuur van de KNBSB.
Dit volgde op een besluit om het KNBSB-bestuur uit te breiden met vier Rayon-voorzitters.
Zij zouden de posities innemen die bestemd waren voor de toekomstige Districts-voorzitters en een soepelere overgang naar de vier voorgestelde Districten garanderen.
De vier districtsvoorzitters zijn Jan Prins (Rayon Noord-Holland), Ed Klokkers (Rayon Midden-Nederland), Jan Lensselink (Rayon Zuidwest-Nederland) en Cees Rietveld (Rayon Den Haag).
Zij zijn respectievelijk de beoogde voorzitters voor de Districten Noord, Oost, Zuid en West.
Toen Jan toetrad tot het KNBSB-bestuur zag het er als volgt uit: Paul Moerman (voorzitter), Rolf Moll (vice-voorzitter financiën), Jules de Pierre (vice-voorzitter honkbal), Dick Bliek (vice-voorzitter softbal), Wil Koet (vice-voorzitter organisatie), Frans van Aalen (technische zaken honkbal), Truus Ruiter (technische zaken softbal), Jan Esselman (competitiezaken honkbal), Rob Kruijk (competitiezaken softbal), Paul Bokern (wedstrijd-officials honkbal/softbal) en Ben de Brouwer (secretaris).
Begin september 1990 trad voorzitter Paul Moerman om persoonlijke redenen af.
Vice-voorzitter Jules de Pierre werd interim-voorzitter en Henk den Duijn trad toe tot het kernbestuur als vice-voorzitter zonder portefeuille.
Hij werd voorgedragen voor het voorzitterschap en werd in april 1991 geïnstalleerd.
Later in 1991 volgde Peter Foppen Rietveld op en Wil Kitslaar werd de opvolger van Moll.
Toen de vier Districten in 1992 van kracht werden, bleven hun voorzitters lid van het KNBSB-bestuur.
In april 1995 werd Peter Foppen secretaris en werd hij als Districts-voorzitter opgevolgd door Samuel de Leeuw.
In maart 1996 kreeg ook District Oost een nieuwe voorzitter: Ruud van Zetten.
Tijdens de najaarsvergadering van de KNBSB in november 1996 werden de plannen voor een nieuwe structuur in grote lijnen goedgekeurd.
Onder deze nieuwe structuur wordt het bestuur (16 functies) teruggebracht tot zes leden: algemeen voorzitter, secretaris, penningmeester, voorzitter honkbal, voorzitter softbal en voorzitter recreatie-sport.
De overige functies worden geschrapt.
Daarmee maken de vier Districts-voorzitters vanaf maart 1997 geen deel meer uit van het KNBSB-bestuur.
In de zeven jaar dat Jan Prins deel uitmaakte van het KNBSB-bestuur, was Henk den Duijn (die in 2024 overleed) de voorzitter.
Naast de reeds genoemde personen waren de overige bestuursleden in die zeven jaar Wijnand Agterberg, Jos Gieskens, Cees Herkemij, Peter van 't Klooster, Olga Lablans, Harry Meijers, Egbert van der Sluis, Willem Wolters en Dries de Zwaan.
Zoals gezegd werden de Rayons in 1992 ontbonden en opnieuw ingedeeld in vier Districten.
Jan Prins werd benoemd tot Ere-Voorzitter van Rayon Noord-Holland.
Vanaf 1992 bleef Prins voorzitter van het nieuwe District Noord, dat hij gedurende de volledige negen jaar van zijn bestaan zou leiden.
In 2001 werden de vier Districten opnieuw ingedeeld, nu in drie Regio's.
Vanaf 1992 bleef Otto Hoffmann secretaris en in acht van deze jaren was Wim Jacobs penningmeester en Wim Lommerde verantwoordelijk voor de jeugdzaken.
In 1998 volgde Nico van de Kamer Hoffmann op, die wel aanbleef als bestuurslid.
Andere bestuursleden waren Henk van Vuure, Marianne van Vuure, Judith Jansen, Herma Hodde, Gerrit Preker, Cees van Deijzen, Cor van de Klooster, Marianne van der Klaauw en Monique van der Heijden.
Toen de Districten in 2001 opnieuw werden ingedeeld, trad de toen 67-jarige Jan Prins af als voorzitter en beëindigde daarmee ook zijn loopbaan als bestuurder.
Voor zijn vele jaren in het bestuur en zijn bijdragen werd Jan Prins benoemd tot Erelid van de KNBSB.
Jan Prins was jarenlang een gedreven bestuurder met veel kennis, die zeer geliefd en gerespecteerd werd.
Hij zal door velen gemist worden.
De webmaster van Grand Slam * Stats & News condoleert Jan's familie en vrienden en wenst hen veel sterkte met dit grote verlies.
(9 februari)
|
