(Tekst: Marco Stoovelaar; Foto's: Archief DSS/Tippy Vink & Archief Amsterdam Pirates/Marco Stoovelaar)
IN MEMORIAM
...Fred Pasman...
(1955 - 2026)
(© Foto: Privé-foto) |
 Voormalig softbal-coach Fred Pasman overleden
English
 HEERHUGOWAARD -
Fred Pasman, die verschillende jaren een gepassioneerd softbalcoach is geweest, is op zaterdag 17 januari op 70-jarige leeftijd overleden in zijn woonplaats Heerhugówaard.
Pasman, die de afgelopen jaren helaas met gezondheidsproblemen kampte, coachte de dames-softbalteams van Wassenaar en Amsterdam Pirates in de Hoofdklasse en DSS in de Eerste Klasse.
De herdenkings- en afscheidsplechtigheid voor Fred Pasman vond plaats op zaterdag 24 januari in Heerhugówaard.
Helaas was dit de vijfde keer in twee weken dat de Nederlandse honkbal- en softbalwereld afscheid moest nemen van een bekend lid van haar gemeenschap.
Op woensdag 7 januari overleed Nederlands Team-coach en oud-speler Sidney de Jong onverwacht op de veel te jonge leeftijd van 46 jaar.
Op donderdag 8 januari overleed honkbal-legende Hamilton Richardson op 85-jarige leeftijd.
Op zondag 11 januari overleed Carlos van Heyningen, een legendarische speler uit de jaren '70/'80, op 75-jarige leeftijd.
En eveneens op zaterdag 17 januari overleed sports-journalist Monne Reitsma op de veel te jonge leeftijd van 55 jaar.
Frederik (Fred) Pasman werd geboren op 29 mei 1955 in Den Haag.
In deze stad begon Fred op 10-jarige leeftijd met honkbal bij de lokale vereniging Laakkwartier.
Fred speelde vele jaren en raakte zeer betrokken bij deze club, waar hij zo'n dertig jaar actief is geweest.
Fred speelde in het eerste honkbalteam, dat hij ook coachte, en was enige tijd voorzitter van het clubbestuur.
Daarnaast hielp hij mee met het coachen van het softbalteam.
Uiteindelijk zou softbal-coaching één van Fred's belangrijkste bezigheden worden; hij hield ervan om op het veld te staan, met speelsters te werken en zijn kennis te delen.
Maar toen hij voor het eerst werd benaderd om een softbalteam op landelijk niveau te coachen, had hij dat niet alleen nog nooit eerder gedaan, maar had hij ook weinig softbalervaring.
Hoe is het allemaal begonnen?
Na het seizoen 1986 en op weg naar de competitie van 1987 was het dames-softbalteam van Amsterdam Pirates op zoek naar een nieuwe coach.
Wim Joost, die in december 2023 overleed, had het Pirates-team in 1985 en 1986 in de landelijke Eerste Klasse geleid, maar moest stoppen vanwege drukke werkzaamheden die hij niet meer kon combineren met het coachen.
Onder de speelsters van het Pirates-team in deze twee seizoenen bevond zich Carla van Wissen, die voor haar komst naar Amsterdam voor Wassenaar had gespeeld.
Toen Pirates in maart 1987 nog steeds geen coach had, stelde ze Fred voor, die haar chef was bij een postkantoor in Den Haag en van wie ze wist dat hij honkbalde en coach was bij Laakkwartier.
En dus nam de voorzitter van Pirates, Henk van Ede, contact op met Pasman.
In het 'Pirates Jaaroverzicht 1987', dat destijds jaarlijks werd samengesteld door Kees van Vegten, Marco Stoovelaar en Ger Lange, blikte Fred Pasman terug op dit telefoongesprek en zijn onverwachte begin in de softbalwereld.
Fred: ,,Met de voorzitter van Pirates in Amsterdam.
Via, via hebben wij uw naam doorgekregen.
We zitten zonder coach voor ons eerste damesteam, misschien kunnen we eens nader kennismaken en een en ander
bespreken.
Telefoon neergelegd, daar zit je dan als verbouwereerde Hagenees.
Was het allemaal een geintje?
Toch de volgende dag maar naar Amsterdam gereden.
Het was echt waar!
Na wat gesprekken met het bestuur was alles soepel geregeld.
Nu nog een gesprek met de speelsters.
Die zullen wel gedacht hebben, wat moeten we?
Iemand die weinig of niets van softbal weet.
Een Haags accent, kunnen we dat wel verstaan?
Proberen maar.
We spreken af, wederzijds respect en eerlijk ten opzichte van elkaar.
Tijdens mijn vakantie neem ik stiekem was softbalboeken mee.
Half april begin ik met trainen en coachen, twee weken voor de competitiestart!''
...Het softbalteam van Amsterdam Pirates dat in 1988 promoveerde...
...naar de Hoofdklasse; Fred staat 3e van rechts...
...Achter: Els Dorenbos (Team Scorer), Judith van Erk, Petra Smorenburg,...
...Monique Valies, Irma van Erk, Fred, Monique Geel en Jolanda Blok...
...Voor: Carla van Wissen, Ellen de Groot, Marieke Sijmons,...
...Sheritsa Stroop en Laura van Ede; bat-boy is Johnny Gregorius...
(© Foto: Archief Amsterdam Pirates/Marco Stoovelaar) |
Twee maanden later, halverwege juni, was het Pirates-team de ongeslagen koploper in de competitie, na alle twaalf gespeelde wedstrijden tot dan toe te hebben gewonnen!
Fred was Hoofd Coach van Amsterdam Pirates in 1987 en 1988, toen het team opnieuw in de Eerste Klasse uitkwam.
In het eerste seizoen eindigde Pirates op de tweede plaats met een 'record' van 25-10, zes punten achter S.H.E.L.L., eveneens uit Amsterdam, dat promoveerde naar de hoogste afdeling.
In 1988 beleefde Pirates opnieuw een goed seizoen en was succesvoller, want dit keer promoveerde de ploeg wel naar de Hoofdklasse.
Pirates opende het seizoen met een 1-0 overwinning (in de 7e inning) in een uitwedstrijd tegen Tex Town Tigers.
Een cruciale overwinning, aangezien TTT de enige serieuze concurrent bleek te zijn.
In augustus versloeg Pirates Run '71 met 10-0 en veroverden zo de titel in Poule A van de Eerste Klasse.
Pirates is 29-5 (met één gelijkspel) en werpster Marieke Sijmons vestigt een clubrecord met 25 overwinningen.
De kampioen in Poule B is Wassenaar.
Na het succesvolle seizoen 1988 stopt Fred Pasman als coach.
In het 'Pirates Jaaroverzicht 1988' legt hij uit waarom.
Fred: ,,In goed overleg met het bestuur heb ik besloten om een eind te maken aan mijn succesvolle bliksemcarrière als softbal-coach bij Pirates.
Het lijkt mij goed als een ieder zijn eigen kwaliteiten op de juiste waarde weet in te schatten.
Ik denk dat ik echter nog niet geschikt ben om in de Hoofdklasse te coachen.''
Fred werd opgevolgd door de ervaren coach Hannie Joosten, die het Pirates-team in het Hoofdklasse-seizoen 1989 leidde.
De speelsters in Fred's twee seizoenen in Amsterdam waren Jolanda Blok, Evelien Bode, Marina Braam, Alice Degens, Laura van Ede, Irma van Erk, Judith van Erk, Monique Geel, Ellen de Groot, Monique Joost, Marie-Susan de Lint, Mirjam Sluijters, Petra Smorenburg, Sheritsa Stroop (de moeder van toekomstig Major Leaguer Didi Gregorius), Marieke Sijmons, Monique Valies en Carla van Wissen.
Els Dorenbos was Team Manager/Scorer, Ger Lange was eveneens Team Scorer in het seizoen 1988.
Fred keerde terug naar Laakkwartier, maar na het seizoen 1989 werd hij aangesteld als nieuwe Hoofd Coach van Wassenaar, dat toen in de Hoofdklasse speelde.
Deze keer greep hij de kans om in de hoogste afdeling te coachen.
Fred volgde Jaap Braakman op, die de nieuwe coach was geworden van het damesteam van Alphans (Tweede Klasse), terwijl zijn assistent Piet Pannen had besloten om een jeugdteam van Wassenaar te coachen.
In zijn Hoofdklasse-debuut in 1990 had Fred, en zijn assistent Dick Verboon, een moeilijk seizoen met Wassenaar, vanwege blessures en een aantal wedstrijden met pech, wat resulteerde in onnodige nederlagen.
Onder de geblesseerde speelsters bevond zich werpster Sonja Pannen.
In sommige wedstrijden speelde de rechtshander terwijl ze geblesseerd was, waardoor ze uiteraard minder effectief was.
...Het softbalteam van DSS dat promoveerde naar de...
...Eerste Klasse in 2007; Fred staat rechts...
...Achter: Werner Angermann (Coach), Tippy Vink, Sonja Pannen, Eva Halman,...
...Marit van Opzeeland, Susanne van Kampen, Barbara van de Sanden,...
...Lesley-Ann Hartman, Mieke van Kampen (Team Scorer) en Fred...
...Voor: Vita Angermann, Marinka Gooijer, Marijke van Veen,...
...Jacqueline Wesselink en Stephanie Kensen...
(© Foto: Archief DSS/Tippy Vink) |
In augustus, tegen het einde van het seizoen, had Wassenaar eindelijk een succesvolle double-header toen het team speelde tegen koploper DSC '74 (de voorganger van Olympia Haarlem) en beide wedstrijden won.
In de eerste wedstrijd domineerde Ellen Pannen als pitcher.
In zes innings gooide ze een Perfect Game, waarna ze in de zevende inning twee hits toestond, maar Wassenaar boekte een overtuigende 5-0 shutout-overwinning.
De tweede wedstrijd bleef zeven innings lang puntloos.
Wassenaar won met 1-0 in de negende inning dankzij een walk-off single van Gitta Pont met volle honken.
Wassenaar eindigt met een 'record' van 21-24 en handhaaft zich via de Promotie/Degradatie-Poule in de hoogste afdeling.
Na zijn eerste seizoen in de Hoofdklasse stopte Fred Pasman en werd hij opgevolgd door Piet Pannen.
In de jaren die volgden, bleven Fred en Piet goede vrienden en zouden ze elkaar regelmatig tegenkomen op de softbalvelden.
Hun carrières zouden verschillende overeenkomsten vertonen.
Onder de speelsters in Fred's enige seizoen bij Wassenaar zijn Astrid Bekooy, Judy Grünewald, José Oliehoek, Ellen Pannen, Sonja Pannen, Ellen Parlevliet, Marjolein Pauw, Gitta Pont, Ingrid Schouten, Karina Spanhaak, Carla van Wissen en Karin Zandstra.
Net als na zijn periode als coach van Amsterdam Pirates in 1987 en 1988, keerde Fred na zijn enige seizoen bij Wassenaar in 1990 terug naar Laakkwartier.
Maar tijdens het seizoen 1994 keerde Fred Pasman terug in de Hoofdklasse en naar Amsterdam Pirates.
In 1992 leidde voormalig Nederlands Softbal Team Hoofd Coach Nol Houtkamp Pirates voor het eerst.
De ervaren coach deed hetzelfde in 1993.
Maar halverwege het seizoen 1994 gingen Pirates en Houtkamp (die in februari 2018 overleed) eind juni uit elkaar.
In juli fungeerde Carolien Theunissen als interim-coach, maar vanaf augustus tot het einde van het seizoen nam Fred de rol van waarnemend Hoofd Coach op zich.
Pirates eindigde op de vijfde plaats.
De Amerikaan Todd Fleming was in 1995 de nieuwe Hoofd Coach van Pirates.
Tijdens het seizoen van 1995 volgde echter opnieuw een breuk en nam Fred wederom de rol van interim-coach over voor de rest van het seizoen.
Dit keer eindigde Pirates op de vierde plaats en kwalificeerde zich voor de Play-Offs, maar werd daarin vervolgens uitgeschakeld.
Onder de speelsters die in deze twee seizoenen in Amsterdam speelden, waren Evelien Bode, Judith van Erk, Bianca Hageraats, Jenny Kruijs, Kerensa van der Molen, Sonja Pannen, Cynthia Pieneman, Paulien van Rijnbach, Petra Smorenburg, Karina Spanhaak, Carolien Theunissen en Monique Valies.
...Het softbalteam van DSS in de Eerste Klasse in 2008; Fred staat links...
...Achter: Fred, Sonja Pannen, Floor Trippelvitz, Lesley-Ann Hartman,...
...Marinka Gooijer, Jacqueline Wesselink, Kimberly Scholtes,...
...Tippy Vink en Werner Angermann (Coach)...
...Voor: Marijke van Veen, Yvette Krooder, Judith van Tiel,...
...Fania Konijn en Janeille Nickels...
(© Foto: Archief DSS/Tippy Vink) |
Ergens halverwege de jaren negentig verhuisde Fred naar Heerhugwaard, waar hij sindsdien woonde.
Daarmee verliet hij niet alleen Den Haag, maar ook Laakkwartier, de club waar hij zo'n dertig jaar actief was geweest.
Sinds zijn verhuizing naar Heerhugwaard was Fred enkele jaren niet meer actief als club-coach, hoewel hij nog wel eens jeugdtrainingen begeleidde.
Zo'n tien jaar lang hield Fred zich, samen met zijn dochter Malu, bezig met de peanutbal-afdeling bij The Herons.
Intussen was Fred in contact gebleven met zijn goede vriend Piet Pannen en bezocht hij regelmatig softbalwedstrijden.
En toen kwam Fred in 2007 uit 'retirement', nadat hij in 1995 voor het laatst een clubteam had gecoached.
In 2006 was Pannen Hoofd Coach van het Haarlemse DSS, terwijl zijn dochter Sonja één van de werpsters was.
Pannen zou na dat seizoen stoppen.
Omdat vader en dochter Pannen Fred kenden als coach, werd hij voorgesteld voor de vacante positie.
En zo was Fred in 2007 Hoofd Coach van DSS, dat toen in de Tweede Klasse speelde, en werd hij geassisteerd door Werner Angermann.
Het was de eerste keer sinds 1990 dat Fred weer een volledig seizoen coachte.
Daarmee waren Piet Pannen en Fred Pasman beiden Hoofd Coach geweest van Wassenaar, Amsterdam Pirates en DSS.
Bovendien was Sonja Pannen de pitching-troef van alle drie de teams.
Bij alle drie de ploegen heeft ze gespeeld, terwijl haar vader en Fred coach waren.
Sonja speelde kort voor het Nederlands Softbal Team, waaronder deelname aan de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta (USA), toen ze voor Pirates speelde.
In zijn eerste seizoen terug als coach boekt Fred direct weer succes.
Hij leidt DSS naar een 'record' van 16-6-2, waarmee de ploeg kampioen wordt in Poule B van de Tweede Klasse en zich kwalificeert voor de Promotie-Poule.
Bandadikas Danger II, dat tweede wordt, en Sparks Haarlem 2, dat derde wordt, kwalificeren zich eveneens.
Vanuit Poule A gaan De Zuidvogels, DVH en Hoofddorp Pioniers door.
In de Promotiepoule eindigt DSS als tweede, vier punten achter Bandadikas Danger II, dat daardoor promoveert naar de Eerste Klasse.
Kort na afloop van de competitie trekt Almere '90 zich terug uit de Eerste Klasse.
Als nummer twee in de Promotie-Poule wordt DSS benaderd met de vraag of het geïnteresseerd is de vrijgekomen plek in te nemen.
DSS accepteert het aanbod en zo promoveert ook de Haarlemse ploeg naar de Eerste Klasse.
Pasman en Angermann keren in 2008 terug.
In dat seizoen in de Eerste Klasse komt DSS tot een 'record' van 23-18 met één gelijkspel en eindigt op de vierde plaats.
Na het seizoen stopt Fred en wordt hij opgevolgd door Berend Mannessen.
Werner Angermann stopt ook.
Piet Pannen keert terug als coach, maar dit keer als assistent van Mannessen.
Angermann zou in 2011 terugkeren als Assistent Coach toen DSS werd geleid door Dennis Presburg.
...Fred in een karakteristeke pose...
(© Foto: Archief DSS/Tippy Vink) |
De speelsters in Fred's twee seizoenen in Haarlem waren Vita Angermann, Marinka Gooijer, Eva Halman, Lesley-Ann Hartman, Susanne van Kampen, Stephanie Kensen, Fania Konijn, Yvette Krooder, Janeille Nickels, Marit van Opzeeland, Sonja Pannen, Barbara van de Sanden, Kimberly Scholtes, Judith van Tiel, Floor Trippelvitz, Marijke van Veen, Tippy Vink, Jacqueline Wesselink en Michelle Wesselink.
Mieke van Kampen was de Team Scorer en uiteraard waren club-iconen Hélène Angermann (die overleed in 2021) en Peter Vink altijd in de buurt van de ploeg om er voor te zorgen dat alles was geregeld voor de speelsters, coaches en begeleiding.
Behalve een gedreven en enthousiaste softbalcoach was Fred ook een liefhebber van ijshockeyfan.
Hij bezocht regelmatig wedstrijden van HIJS HOKY Den Haag in 'De Uithof' in Den Haag en later ook wedstrijden van Amstel Tigers in de Jaap Edenhal in Amsterdam.
Na zijn opmerkelijke entree in de softbalwereld in 1987 coachte Fred slechts vijf volledige seizoenen op landelijk niveau, en in delen van twee andere seizoenen, gedurende een periode van 22 jaar.
Maar in al deze seizoenen was Fred succesvol en liet hij een positieve indruk achter op zijn speelsters en iedereen met wie hij samenwerkte.
In zijn vijf volledige seizoenen coachte hij 181 wedstrijden en won er 114.
Twee keer leidde hij een team naar promotie.
Fred Pasman was een kleurrijk persoon met veel humor.
Een ander kenmerkend aspect van hem was zijn zeer herkenbare Haagse dialect.
Fred was erg sociaal, zorgde altijd goed voor de mensen met wie hij samenwerkte en voor zijn speelsters.
Tijdens zijn tijd bij DSS fungeerden Fred en zijn vrouw Ada als gastgezin voor de Amerikaanse speelster Janeille Nickels, die gedurende het seizoen bij hen in huis verbleef.
In de daaropvolgende jaren bleven ze contact houden.
Fred zal ongetwijfeld gemist worden door iedereen die hem hebben gekend.
De webmaster van Grand Slam * Stats & News condoleert Fred's vrouw Ada, zoon Kevin, dochter Malu, overige familieleden en vrienden en wenst hen veel sterkte met dit grote verlies.
(29 januari)
(met dank aan Tippy Vink voor aanvullende informatie over en foto's van DSS)
|
